கவிதை

கஞ்சி கொண்டு போறவளே

கால கருக்கலிலே கஞ்சி கொண்டு போறபுள்ள என்ன கஞ்சி கொண்டு போர
கருத்த மச்சான் காத்திருக்கன்!
கால கருக்கலிலே கம்மங்கஞ்சி கொண்டு போறேன் கருத்த மச்சான் காத்திருக்க!
கால் நடையா கொண்டு போறேன்!
கருத்த கஞ்சிகலயத்தில் என்னென்ன
கொண்டு போற கமகமன்னு கவர்ந்தென்னை இழுக்குதடி,
கத்திரிக்காய் நெய் சேர்த்து கருவாட்டு கொழம்பும், கதகதன்னு கொதிக்கவச்ச கம்மங்க்கூழும் சும்மா கவர்ந்திழுக்கும் பார்த்துக்கோங்க!
காலையில் கனவு வந்தா காலை வெயில் சுட்டெரிக்கும்!
கனவில்லாமல் கருத்தா களைஎடுங்க
எங்கக்கா எடுத்துவாறா எடுத்து வைச்ச
கலயத்துல எள்ளெண்ணை சேர்த்து வச்சு அருவாமனை புடுச்சு அழகழகா அறிஞ்சு வச்ச அவரக்கா கூட்டோட
அறுத்து வச்ச மாம்பழமும் ஆப்பை கொழம்பும் அதிலே வச்சு
அசைஞ்சு வாறா அந்தப்பக்கம்
அலுங்காம நலுங்காம அப்படியே சாப்பிட்டு அக்காவை அனுப்புங்க,
இல்லாட்டி எருக்கங் குச்சி எடுத்து எடுதிருவா என் எலும்பை,
அம்மாடி நா போறேன் என்காட்டுக்கு!
ஏம்மாமா எனக்காக எடுத்த கண் மாறாமல் என்னையே தேடுவார்
எம்பாட்டுக்கு நா இங்கிருந்தா கம்மங்கஞ்சியும் கருவாட்டு குழம்பும்
கடுகடுத்து போயிடும்,
காரமரத்தடியில் குளுகுளுன்னு நிழளிருக்கு எம்மாமன் எனக்காக
என்னோட கை விரல் பட்ட ருசி காண காத்திருக்கார் காலத்தோட நா போறேன்,
காலம் கடந்து குடிக்கும் கூழுக்கு சுவையில்லாமே போயிடும்!
சுவையில்லா கூழுபோல எம்மாமனுக்கு எம்மேல ஆசையில்லாட்டி போச்சுன்னா அய்யய்யோ காத்திருக்க என்னால முடியாது
காலத்தோட நா போறேன்,
கருத்தா எம்மாமனுக்கு எங்கய்யாள ஊட்டி விட்டு கட்டி முத்தம் வாங்கிகிட்டு காலத்தோட வீடுவந்தா எம்புள்ள எனக்காக காத்திருக்கும் பள்ளிக்கூடம் போகாமே பாதி பசியோட பார்த்து பார்த்து காத்திருக்கும். கட்டி அணைச்சு என் கையாள சோறுஊட்டி
பள்ளிக்கூடம் அனுப்பி வச்சு மத்தியான பசியோட எம்புருசன் வந்திருவார் காத்திருக்க நேரமில்லை களையெடுக்கும் ஏம்மாமா என்ன கலாய்ச்சது போதும் களைஎடுங்க மாமா,

வணக்கத்துடன் பரவைஅசோக்குமார்
நன்றி நன்றி!!!